Dur!
Kaçırma gözlerini başın öne eğilmesin
Gözlerimin içine bak içten içe gülümse
Kin ve nefreti söküp alacağım ellerimle
Yüzünden düşen bin parça cam kırığı
Bakışın buz gibi salkım saçak
Poyraz esiyor iki kaşının arasında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta