Zaman geçiyor —
bir bir aşılmaya başladı duvarlarım.
Kendim için attığım adımlar çoğalıyor;
içimden geldiği gibi yaşıyorum artık,
her mutlu insanın yaptığı gibi.
Tüketilecek bir ömür bekliyor zamanı,
her saniye bir kıymet, bir hediye.
Keşke'ler vardı — küçülüp sessizleşti,
olumsuz olanları kazdım, bir mezar açtım,
çoktan gömdüm hepsini.
Şimdi kapılar ardı ardına açılıyor;
yapmak istediklerim ışık tutuyor önümde.
Mutlu olacağım şeyler bir bir çağırıyor beni —
her biri yeni bir nefes, yeni bir yol.
Zaman geçiyor, evet —
ama ben de geçiyorum eskiden kalma gölgelerimden,
ellerimde kendi hayatımın anahtarıyla.
Ve her gün, küçük bir zaferle çoğalıyor içimdeki özgürlük.
Kayıt Tarihi : 14.8.2025 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!