Çok Mu Önemli? Şiiri - Fikret Adımol

Ne hayalleri, nasıl da hevesli
istedim, bekledim, önemsedim.
Ne düşleri, nasıl da niyetli
diledim, dualadım, gözledim.

Dedim ki sevmeli;
tek bir kalbin hükmünden ne olur?
Dediler ki sevilmeli;
sadece sevmenin sadece yalnızlığı olur?

Sevdim eminim, böyle de ilerlerim.
Nasılsa sevilirim, kimi niye dinleyeyim?
Her kırık kalbin diyeti sanki ben miyim?
Ben bu uğurda ölüme bile giderim!

Hep aradım, vedaların arasında kaldım.
Hep oradaydın ya varına varamadım.
Gülerken bile git demeyi nasıl başardın?
Bu sevgisizlik mirasını kimden aldın?

Sevdim sevgilim, sevgime de kefilim.
Sevilemedim niyeyse kendime de zehirim.
Dağıldım sevdiğim, bilgelere de söyleyin;
deliliği öğrendim, ben de onlardan biriyim.

Bir de geriye dönerim şimdi.
Atmışım tutmuşum, çok mu önemli?
Bir de pişkin pişkin gülerim şimdi.
Neydim ne oldum, çok mu gerekli?