Birgün kapına gelirim,
kapı numarası kaç haneli bilmiyorum.
Elim zile doğru gider. Paspasın altına bakarım, anahtar var mıdır acaba diye. O an yüreğimi söküp paspasın altına koyabilsem, çiğnesen kendini keşke.. Tekrar elimi zile uzatırım, denerim birkaç kez dokunmayı, ama çalamam..Hani git şurayı soy deseler belki yaparım
Hiç korkmadığım kadar korkarım..
Olsun,
kapında sabahlarım belki, ama sen görmeden giderim..
usulca, yavaş yavaş..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta