Çok Beğenilmek Değildi Amacım

ÇOK BEĞENİLMEK DEĞİLDİ AMACIM

Çok beğenilmek değildi amacım,
Ben yaşadıklarımı kaleme alırım…
Bir ömürden süzülen anılar var elimde,
Biraz hüzün, biraz aşk, biraz da içimde saklı bir sızı…

Kimi zaman geceye anlatırım,
Kimi zaman yağmura dökerim içimi,
Ama hep kendime sadık kalırım.
Aşk dedim…

İnsanın kalbine ilk düşen kıvılcım,
Sonra yangına dönen o deli ateş…
Sevgi dedim…
Gözlerine baktığında içinin titremesi,

Bir dokunuşta dünyayı unutmak,
Bir gülüşte kaybolmak gibi.
Dostluk dedim…
Yanında olmasa da nefesini hissedersin,

Sesini duymasan da yüreğini bilirsin.
Ekmeğini bölüşür gibi acını da bölüşür,
Sustukça anlarsın, konuştukça büyür.
Kısacası; omuza konan bir el değil,

Seni hayata bağlayan görünmez bir iptir dostluk.
Arkadaşlık dedim…
Sokak lambalarının altında yürürken konuştuğun,
Bir çay söyleyip dertleştiğin,

Bazen güldün, bazen ağladığın insanlardır.
Gece yarısı bir mesajla kapını çalan,
“İyi misin?” diyebilen cesarettir bazen.
Dert ortağı dedim…

İçine attığın her şeyi çıkarıp önüne seren,
“Tamam, buradayım” diyen o sessiz kalp…
Ağladığında saklayan,
Sustuğunda duyan,

Düştüğünde elinden tutup kaldıran…
Ve sırdaş dedim…
Öyle herkes olamaz,
Gözünden okur, sözünden değil.
Kalbinin kilidini açarsın;

Anahtarını onda unutsan bile korkmazsın.
Çünkü bilirsin, ihanet onun lügatinde yoktur.
Ben işte bunları yazarım…
Bir ömür boyunca içimde birikenleri,

Gecenin koynundan gündüze sızdırırım.
Kimi zaman bir şarkı olur sözlerim,
Kimi zaman bir çınarın altında yazdığım ilk şiire döner yolum.
Ama hiç değişmem…

Ne rol yaparım, ne gönül kırarım.
Bu kalem yalanı sevmez,
Bu yürek sahneyi değil, samimiyeti bilir.
Çok beğenilmek değildi amacım,

Ben sadece içimi dökerim kâğıtlara…
Aşkı, sevgiyi, dostluğu, düş kırıklığını, yalnızlığı…
Belki birinin yüreğine dokunur,
Belki birinin unuttuğu bir duyguyu uyandırırım.

O da benim için en büyük mutluluktur zaten.
Ben yazmaya devam ederim,
Yüreğimde ne varsa,
Kalemim ne anlatmak isterse...

Hamit Atay ..20.11.2025..07.52
Arslanbey Kocaeli