Karanlık bir kentte dilek tutma avuntuları ile,
kayan yıldızlara sakladım çocuksu sevinçlerimi;
kaybetmemek için tek başıma oynadığım kör ebe oyunum
Hayatın inadına beni sobelemesiyle son bulmuştu.
Bir varmış bir yokmuş ile başlayan hikayelerde
Hep başrol oyuncusuyduk biz seninle,
Sen yok etmek için yüreğimi yakıp gittin uzaklara;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta