Çocukluk Sevdası Şiiri - Sudenur Önlem 2

Nizami değil parmaklar
Emanet için kırılmış
Yine aralık dudaklar
Dikenli teli kuşanmış

Heyhat seni sensemekten
Civan yüreğim usanmış
Sanki bu sinsi firakın
Tek marazı canımaymış

Rüştiyenin sınıfından
İncecik bir ah duyulmuş
Senin bir fotoğrafından
Geçen ahu gözler olmuş

Şehit yüzlü diyecekken
Aklına teşbih gelmemiş
Yakışıklı demiş ondan
Duyan bunu beğenmemiş

Suratı demiş hainin
Böyle nurdan parlar mıymış
Onun tertemizliğinin
Gül cemali ispatıymış

Bunu görmeyen ne bilsin
Derste anlarsın denilmiş
Demiş ilim size kalsın
Dersleri de dinlememiş

Pek iyiymiş körpeciğin
Dersleri pek övülürmüş
Hoca Enver dediği an
Kulakları örtülürmüş

Yarasız değil dudaklar
Korkudan sebep kemirmiş
Esnemiyor şu omuzlar
Ölünce gevşeyecekmiş

Hakkı bilen dinlemiyor
Hakkı bilen söylemiyor
Temren eşikten gitmiyor
Cenazesi geçecekmiş

Deli gönlü konuşuyor
Bin küsüp bir barışıyor
İnadından yıkılmıyor
Enver'e kavuşacakmış...