Ne zaman çocukluğuma dönsem,
Kırlangıçlar uçar baş ucumda,
Ayağımın ucuna serilir o güzelim Akdeniz...
Ne zaman çocukluğuma dönsem,
Yaramazlıklarım yayılır minik dudaklarıma,
Kulağımı çeker ninem istemsiz...
Deniz durgun göl gibi, gitgide genişliyor
Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,
Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..
Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.
Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya
Devamını Oku
Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,
Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..
Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.
Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya




'Babam öldü kör oldum' diyordu Cemal Süreyya. Sen başka bir biçimde çok güzel kurgulamışsın. 'Babam öldü, çocukluğum da yanısıra...'
İlk dizelerde düz anlatım yoruyor gibi oldu beni. Yalın bir nostalji rüzgârı gibi başlayan esinti derin bir duygu fırtınasına dönüştü.Giderek yoğun bir derinliğe düştüm. Allak bullak oldu yürek duyargalarım. Farklı bir baba şiiri olarak kalacak imgelemimde bu şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta