Ateş basıyor birden, kızarıyor suratım
İnsan olmanın verdiği utançtan olsa gerek
Dudaklarım da kızarıyor
Ruj sürmüş gibi sanki
Daha da utanıyorum haliyle
Fırlayıp yerimden yüzümü yıkıyorum
Geçmiyor kızarıklık, sönmüyor ateş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta