Çocukluğuma Şiiri - Hikmet Arif Tar

Varmıştım sessiz bir ormana
Masmavi parlayan gökyüzü
Öyle kimsesiz, öyle tertemiz
Uzandım yemyeşil çayırlara

Çocukluğumun kokusunu getirdi rüzgar
Belki de beni götürdü çocukluğuma
Bir de baktım ellerim çamurda
Tabaklar yapmışız arkadaşlarımla

Gözlerimi kapatırken son hayal ettiğim bu
Bir yanda sevdiklerim
Bir yanda gövdemi sarsan acı
Bir yanda gözlerimi kamaştıran güneş
İşte hayal ettiğim ölüm, gurur, hüzün, gözyaşı