Döndümde dün yine
çocukluguma
gördüm onu,
bir çatı altında üşüyüp kalmış.
uzattım ellerimi,
dostlukla ona.
hissettim ürperdigini,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




öylesine hoş ki..çocukluğuma götürdü benide...elinden tutup çıkarabilsek onu...hep kendimi dut ağacında hatırlıyorum...dümdüzdü ..zor çıkardım ve inat ederdim..
saygılar efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta