Çocukluğum Şiiri - Oktay Kara

benim tanıdığım kaldırımlar yok artık
uzanır önümde, nereye gittiğini bilmeden
çocukluğumun sokakları unutmuş beni.
cahil sokakların ziftleri
çocukluğum dün gibi.

olsaydı yanımda telli arabam,
misketim, gazoz kapağım.
kalbe düşmüş zaman.
karın üzerine düşen yağmur,
şimdiki zaman.

çocukluğum gelir aklıma,
yürüdüğüm yollarda kaldırımlar tanır beni
ben tanıyamam kendimi.