Nerde kaldı çocukluğum,
Nerde benim bez bebeğim,
Nerde benim yuvarlak çemberim.
Çok geride kaldı...
Çocukluğuma dönmek o zamanda yaşamak
Uyanmak bir gün çocuk olarak
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




O çocukluklar hep özlenendir.. Çozuk olmak özeldir.güzel dizeler.tebrik ederim. saygılarımla.
Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta