Çocukluğum Şiiri - Mehmet Karabulut 3

Mehmet Karabulut 3
57

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Çocukluğum

Çocukları seyrederken
Çocukluğumu hatırladım
Yeşil naylon ayakkabımı
Kırılmıştı yan tarafları
Batsa da dikeni camı
Kışın iyi kızak kayardı
Donmuş ayaklarla
Hissedemezdi soğukları
Pantolonumuz lastik askılı
Yırtığı yok tu
Yaması çok tu
Okul çantam tahta kutu
Biraz ağırdı sıkıntısı yoktu
Mavi renge boyanmıştı
Hava atmaya bire birdi
Kalemi silgiyi ablam ikiye bölerdi
İple okul önlüğüne bağlardı
Okul dönüşünde eve koşardık
Annem ekmeğe salça sürer verirdi
Bazen yağ sürer üzerine şeker dökerdi
Ah çocukluğumuz ne günlerdi
Saç dağılmasın diye limon sürerdik
Okulda ya da evdeydik
Yaramazlıktan dayak yerdik
Hiç şikayet etmezdik
Çerez imiz bir bardak davın
Beş kuruşa alırdık
Onu da cebimize koyar yerdik
Çekirdeği ince boruyla üfler dik
Bisikletim yoktu ama
Telden yaptığım iki tekerlekli
Süslü arabam vardı
Ne keyifli olurdu onu sürerken
Top oynamayı çok severdim
Bütün yaz oynardık
Patladığında içine kağıt doldururduk
Akşam Elektriğimiz yoktu
Karnımız doydu mu uyurduk
Annemin çamaşır leğeninde yıkanırdık
Kağıttan yaptığım gemiyi yüzdürürdüm
Ya el ile iterdim ya da üfürürdüm
Üzerimizde çamur yaş eksilmezdi
Annem hiç şikayet etmezdi
Biz sobanın yanında ısınınca
Üzerinde ekmeğimiz de kızarınca
İnanın çok mutlu olurduk

Mehmet Karabulut 3
Kayıt Tarihi : 26.6.2020 11:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!