Kalkıyor Tedavülden Çocukluğum

Neşe Ersoy
76

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kalkıyor Tedavülden Çocukluğum

gidiyor
demsiz çaylarından içip yaşamın
gidiyor, sesin kanarken canımın içlerinde
tenha bir gülüş kopuyor dudaklarımdan
usulca
karanlığına şafağın
iklimsiz sabahlar doğuyor
ve kalkıyor tedavülden “çocukluğum”

uzaklarda
çok uzaklarda
söylevler kazanırken tarih
karanlıklar her yerde benimle
hep taze kırmızı yüreğim

sevişmesini sindiriyor rüzgâr
bir söğüt gölgesinde
sözü kurbağalara geçiyor
yalancıktan köpürüyor dere

nasıl bir var olmaksa bu
düşünülmeyecek kadar çok
görülmeyecek kadar azınlıktayım
yeni “ben”lere gebe her tükenişim.

Neşe Ersoy
Kayıt Tarihi : 4.4.2005 13:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!