Çoçukluğum gelir aklıma
Başımı kaldırıp yıldızlara
Bakardım umutla
Ne kadar parlaktılar
Tutmak isterdim
Mutlu olacaktım tutunca
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




KİM MUTLU Kİ KENDİNE DAYATILAN HAYATTAN?...
Keşke çocuk kalsaydık diyeceğim de acaba çocuklar mutlu mu yarış atı gibi koşturulmaktan? Sınavdan sınava, kurstan kursa, özel derslere, dersanelere yetişmek uğruna ne çocukluklarını yaşayabiliyorlar, ne de mutlu olabiliyorlar. o, bizim zamanın çocuklarıydı doya doya yaşayan.
BELKİ MODERN OYUNCAKLARIMIZ YOKTU AMA. TAHTA ARABALAR VE BEZ BEBEKLERİMİZ BİZİ MUTLU ETMEYE YETİYORDU.
Kutluyorum Fazilet hanım: NİCELERİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta