Emekleyerek gelebildiğim,
Basmakları sayısı belirsiz merdiven,
Uzayıp giden önümde,
Boşluğa dayalı öylece durmakta.
Ayakta durmayı öğrendiğimde tutunabildim,
Merdivenin ilk basamağına.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Hayaller kuramadan,
Umutlar besleyemeden geçen yıllarım.
Ah zavallı çocukluğum,
Ardından acılı ağıtlar yaktığım yıllarım,
Hatırladıkça yüreğimi burkan sefaletim,
Yokluk ve çaresizlikle bükülen başım,
İçimde dolduramadığım boşluk,
Yıllardır kanayan yaram.
siirinizi okuyunca birden cocuklugumu animsadim..
tebrikler ustadim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta