İki çocuğum var amma,
Ben bizim büfeden çikolatayı
Dört beş tane alırım
Diğerleri karımla bana değil
Komşu çocuklarına...
Karşına al uzun uzun büyük insan gibi konuş
Seviyesine in saygıyla eğil
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
'Kendi çocuklarım gibi severim,
Diğer çocukları da'
İşte insan olabilmenin özeti ya da başlangıç cümlesi bu...
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Ahmet Zeytinci...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta