Çocuk Yüreklindi Şiiri - Can Elif

Neden hüzün mevsimi,
neden beni sessizliğinle sınarsın…

Bir insanın ciğeri sökülür mü
özlemekten, beklemekten, susmaktan?
Sökülürse eğer,
neden benim ciğerim
senin yokluğunda kanar?

Çok özledim desem…
İlk aşkım diye seslensem sana,
yıllardır içimde sakladığım
o çocukça sevdayla…

Bir gün dönüp
“Ben geldim” desen,
bütün suskunluklarımı
bir sarılışında unutur muydum?

Gelir miydin?

Çünkü ben hâlâ
adını kalbimin en eski yerinde taşıyorum.
Bazı özlemler geçmiyor;
insan büyüyor,
yollar uzaklaşıyor,
zaman sessizce eksiliyor…

Ama ilk aşk,
kalbin bir köşesinde
usulca bekleyen
bir çocuk gibi kalıyor.

Ben seni hâlâ
o çocuğun gözleriyle özlüyorum…
Bir gün gelirsen,
sana söyleyecek tek sözüm var:

“Geç kaldın…
ama ben seni beklemeyi
hiç bırakmadım.”