Çocuklu evler, aşiyana benzer.
Cıvıltılar, notasız melodiler.
İnsana huşu verir, mest eder.
Yavrular büyüyüp eğitildikçe,
Medrese misali aydınlanır, ışık saçar.
Kuşlar yuvadan uçunca birer birer,
Işığı sönüp sessiz kabre döner.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta