Çocuk Şiiri - Mehmet Karataş

Mehmet Karataş
55

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Çocuk

O mini ellerinle sımsıkı tuttuğun
Kuru, katıksız ekmeğini,
Buzlarla bütünleşen ayaklarını,
O garip elbiseni, unuttum...
Ama o bakışlarını...
O bakışlarını unutmak,
Bu mümkün değilmiş çocuk...
Dokunsalar ağlayacak gibi duruşun,
Dilenci olmadığını asaletinle haykırışın,
Çocuk denecek yaşta ihtiyarlayışın,
Ve o kara gözlerinde acı acı bakışın
Bunları unutmak mümkün değilmiş çocuk...
Sana diyorum ki çocuk;
Bütün dertlerini, gözyaşlarına versen,
Bağrımda ağlasan,
Acıların gönlüme aksa;
Söz verir miydin?
Bir daha öyle bakmayacağına,
Söz verir miydin?
Bir daha asla ağlamayacağına,
Ve söz verir miydin?
Hep, benle kalacağına...

Mehmet Karataş
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!