İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
internette bir yazı dolaşıyor eminim okumuşsunuzdur.kişiler oturup geride kalan ruhlarını bekliyordu yetişmesi için.iyi ki ruhumuz canlı ve hareketli,bedenimizle birlikte olsa sanırım hayal dünyamız daha kısıtlı olurdu.Kutlarım düşünceyi.Selam ve saygılarımla.
Yakalamak için çocuk ruhumu,
Koştum peşinden yıllar boyu.
Vardım sonunda bir yeşil ağaca
Elimde bir demet gül,
Kalbimde bir yığın sızı....
gayet hoş bir yaklaşım.
Yüreğine sağlık.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta