*Çocuk Anneler Şiiri - Hayati Dede

Hayati Dede
48

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

*Çocuk Anneler

Çocuktum daha anne olduğumda.
Sevmeye zamanım olmadı.
Gülmeyi unutalı kaç yıl oldu kim bilir.
En son at üstünde gülmüştüm.
O da ata bindiğim içindi,
Gelin olduğum için değil.
Bir oyundu sanki.
Akşam olmadan bitecek, dönecektim.
Ama olmadı dönemedim.
Oyun olmadığını anladığımda anneydim, bu nasıl yazgı anne?
Birden büyüdüm ben.
Bir mevsim eksik hayatımda, baharım olmadı.
Pas geçtim gençliğimi, genç olmak nasıldır bilemedim hiçbir zaman.
Ne sevenim oldu ne de ben sevdim.
Sevmek yakışmaz mıydı?
Benim yüreğim yok muydu anne?
Çocukluğumdan hatırladığımsa,
Elimde bir kuru ekmek,
Sırtımda uzun bir entari,
Ve yalın ayak, gübre yığınında oynadığım mutlu günlerimdir.
Ne kokuya aldırmışımdır,
Nede toza toprağa.
Ne ekmeğime karasinekler üşüştüğünde,
Ne de ayağımı eşek arısı soktuğunda ağladım.
Fakirdik,
Paramız yoktu ama sıcacık koynun vardı dünyaya bedel.
Kış çetin geçtiğinde,
Odunumuz biter üşürdük,
Unumuz biter arpa ezerdik,
İneğimiz için geven kökü sökmeye gittiğimizde,
Çorapsız lastiklerimin içine karlar dolardı ağlamazdım.
Kızardın, söverdin,
Hırsını alamaz döverdin ağlamazdım.
Ne bir kere akide şekeri istedim,
Ne de kel kafalı yapma bebek.
Büyümek istedim bir tek.
Uzun saçlarım, sürmeli gözlerim olsun,
Komşu oğlu, baksın istedim arkamdan.
Âşık olsun gözlerime,
Ve aşkından delirip kalp yapsın söğüt ağacının göğsüne.
Ve bir ok saplasın kalbin ortasına,
Ağacın gövdesini yırtıp karşıya geçen.
Kısmet değilmiş, olmadı…
Olmadı, ama ağlamadım.
Beni daha on dördümde,
O amcaya verdin diye ağladım anne!
Ne çabuk büyüdüm bir bilsen.
Ne çabuk geçti yıllar.
Nasılda on beşimde kırkıma merdiven dayadım?
El evinde anne,
Ne doğru düzgün yemek yapa bildim, ne de düzgün bir iş.
Hamur bile yoğuramadım.
Ya cıvık oldu, ya katı.
İlk zamanlar direndim, göze girmek için.
Çocukluk işte.
Yırtındım, didindim, olmadı.
Alıştım horlanmaya, dövülmeye, sövülmeye.
Ve şimdi,
Erkenden tarla yolundayım.
Erken kalkmak önemli değil de,
Yol uzun, elim dolu, karnım burnumda.
Gitmiyor bacaklarım.
Cılız bedenim, göbeğimi çekmekten aciz.
Yorgun kemiklerim sızım sızım.
Tarlaya kestirme yol nerdendir anne?
Kahrolası sancılarım başladı,
Suyum yürüdü bacaklarımdan, korkuyorum anne nerdesin?
Sonra, bağırdım avaz avaz, kimse yok.
Sövdüm, sövdüm …… Ana avrat,
Ve Tanrı şahidim,
Bin kere yırttı gök kubbeyi avazım.
Tırnaklarımla kazdım kuru toprağı.
Onca acıya inat ağlamadım.
Ama;
Bebeğimi bir piç gibi yol ortasında doğurdum ya,
Ve adam gibi bir adamdan,
Bir kızım olmadı ya,
İşte buna ağladım anne!

Hayati Dede
Kayıt Tarihi : 1.4.2011 00:11:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


ÇOCUK ANNELER Onlarca çocuk anne, çocuk yaşta bez bebek yerine, kendi çocuklarıyla büyüdü bu coğrafyada. Kimisi kaderine razı oldu, kimi canına kıydı. Ağır bedeller ödediler. Ve onlar bir gün cennete gitmedikçe kimse cennet için heveslenmesin beyler. Ve onların anne- babaları var oldukça cehennemde kimseye yer kalmayacak korkmayın… Bu şiirimi onlara atfediyorum.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Neşer Selman
    Neşer Selman

    duyarlı yüreğe tebrikler...

    Cevap Yaz
  • Mustafa Yılmaz İsmailoğlu
    Mustafa Yılmaz İsmailoğlu

    Güzel duygularla süslü şiiriniz okunacak güzellikte. Kutlarım...

    Cevap Yaz
  • Seyfeddin Karahocagil
    Seyfeddin Karahocagil

    Toplumumuzun kanayan bir yarasını almışsın kaleme. Ve harika bir şekilde işlemişsin. Duyarlı yüreğini selamlıyorum muh. Kardeşim. Tebrikler ve 10.
    Selam ve sevgiyle.

    Cevap Yaz
  • Ayşe Okur
    Ayşe Okur

    Adı dikkatimi çekti okudum şiirinizi yani çocuk annelerin dramını içim sızladı hep sızlamıştır zaten bez beğenine doymadan kendi bebeğini yetiştirme cabasına giren annelere.....ve onça yaşanan acının akıtmadığı yaşları saklamayı bilen anne yavrusu için döküyor.....yüreğinize sağlık efendim......

    Cevap Yaz
  • Alaaddin Uygun
    Alaaddin Uygun

    candan tebrikkkkkk

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (10)

Hayati Dede