Okuldan çıkıp, işe koşan çocuklar
mutluluğu bir ekmek arasına doldurmuşlar
garibim, ne zaman bir iki parça ısırıp, o ekmeği kenara koysa
ekmek ilk o zaman ağlar olmuş, gıcırdayan kapı ardında.
Ah o küçücük omuzlardaki büyük yükler
o ki tanrının imzasıdır, ne kadar yıkasa da çıkmıyor bu kirler
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta