Elleri kirli saçı dağınık,
Yürüyordu yolda küçük bir çocuk,
Ayağı takıldı önündeki taşa,
Düştü yere,yüzü karıştı çamurlu toprağa,
Bakındı çevreye mahçup olmuşçasına,
Gözyaşını sakladı,güldü coşarcasına,
Düştüğü anda yaşadığı acıyı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta