Çocuğum
Kendi çocukluğum
Herkes sahip olamaz, çocuğum
Ne anamın ne babamın kendimin çocuğu oldum
Diğer çocuklara bakıyorum çocukluğu ebe beyinlerinin kucağında
Yalnız kalıyorum çocukluğum düşüyor kucağımdan
Kalkıyorum yine düşürüyorum
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta