Bir gün canım sıkıldı çıktım yeşil kırlara
Bir tepede rastladım kaval çalan çobana
Kavaldan çıkan ezgi can vermişti doğaya
Koyunlar mutlu idi otlarlarken yan yana
Birden ilginç bir soru çengel oldu aklıma
Kaval nasıl olur da şevk verir canlılara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta