Çizgiler ki hayatta zikzaklarla dolu.
İner, çıkar, titrer, kısalır, uzar.
Ne çok inişler, ne çok yokuşlar,
Bir aşağı, bir yukarı,
Solar tomurcuklar,
Dümdüz bir çizgi ki ölüm,
Uzar, uzar çiçeksiz,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Çizgiler ki hayatta zikzaklarla dolu.
İner, çıkar, titrer, kısalır, uzar.
Ne çok inişler, ne çok yokuşlar,
Bir aşağı, bir yukarı,
şiirleriniz çok manalı....ama ölümü düşlemek istemiyorum...düşmanım bile olsa...ocaklardan ırak....sevgiler...
Evet, baharsız bir çizgidir o iki tarih arasına konulan kısacık çizgi. Ama bu şiirinizin çağrıştırdığı bir başka konu geldi aklıma. İki tarih arasını yani yaşamın bütününü simgeleyen bu çizgi bu kadar kısa mı tutulmalı tüm simgesel kullanımlarında. ?
Bağışlayın , şiiriniz arasına kattığım bu ek düşüncem için.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta