Çıt çıt eleman Şiiri - Necmi Dayan

Karşı kaldırımdan kukuma kuşları geçiyor. Sanki günahmış gibi kol kolada girmezler. Gece de ışıkları söndürüp kimse duymasın diye ses çıkarmadan iş tutuyorlardır ve eminim yatağın
aksamları oynak yerleri dahil hem yağlamışlardır hem de somunları sıkmışlardır
Yavşakla aynı şirkette çalışmaktan nasılda memnunum anlatamam. Bu gün izinli. Aynı semtte ikamet ediyoruz. Yerinde ben varım.
Sırf gıcıklık olsun diye makam.koltuğunu makam masasını kocaman vitrinin dbine çektim. Bir ara ikinci hanımıyla baktılar. İkinci hanım Suriyeli. İlki boynuzu takmış ama hala.farkında değil. Bunun yegane nedeniyse
beyni ve aklı pipisinde. Bir zamanlar yoklama çekeyim dedim kıvırttı kem küm etti abiii ben yalnız yaşayâmam dedi. Tam sırasıydı gelen tanıdık müşterilerine abi abla bana kadın bulun.
Türk olur Afgan olur Suriyeli Özbek olur...Müşterileride bana dert.yandı abicim böyle böyle diyor sanki biz.pezevenk miyiz?
Sonunda bir Suriyeli buldu. Evlendi.

Bir kaç ay önce bana not bırakmış. Notta simidin.susamları yere dökülmüş şubenin on metre uzağindaki beton düzlüğe su damlası leke bırakmış vs. Sabahın körūnde aradım.
Dümdüz gittim. Ne sülalesi ne ölmüşleri kaldı.Çat telefonu yüzüme kapadı. Tekrar aradım. Açtı telefonu. Valla kendime kızdım.
Nasıl kötü sözler nasıl hem de benden döküldü.
Asilim yahu aslında...

Beni gördümü artık karşı kaldırıma çıkıyor...

Ne güzel ama. Şirkette patronlar dahil kimse benden hoşlanmıyor.
..