Ablamın gülüşleri Şiiri - Necmi Dayan

Koskoca geniş çaplı pastane.
Pastane
Pastahane
Hastane
Hastahane
Postane
Postahane

Neyse. Bir aydır tadilatta. Yan tarafa geçmişler.
İki aydır haftada bir gün şubeye geliyorum. Sadece ikinci hafta pastane de ay çöreği buldum. Sonraki haftalar sırıtıp sırıtıp kalmadı çektiler.

Zaaf sadece mafya babalarında vatandaşlarda
dayılarda mı olur? Bende de var. Rahmetli ablam ay çöreği getirirdi. Unuturdu bazen. Üşenmezdi onca yolu teper gülerek kısmetlim
son kalan bu kıymetini bil derdi.

Bu gün gitmedim sırıtan yapmacık tavır takınan kadın tezgahtarların yanına. Küstüm belki de.
Ya da kızdırdılar davranışlarıyla ya da kalbimi kırdılar kalmadı diyerek...

Vakit dolsada Kızılaya insem. Hava da güzel.
Ucunu kahveye daldırıp sonrada ısırmanın damakta bıraktığı abla gülüşlerini hatırlamanın
zamanı gelmiştir. Ne bileyim?