Çıt
Kırıldı kanat tüyleri mertliğin
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




mertlik mi kaldı efendim,
yüreğinize sağlık.
Zaten tüfek icat olalı mertlik bozulmuştu. Kalan üç beş tüy de kırıldıktan sonra ne kaldı ki...
Oysa 'çıtkırıldım' olmamalı, mertlik dediğin...
Ne güzeldi. Kırılmaması dileğimle yüreğinizin.. Kutlarım Hülya Hanım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta