Ana içeriğe atla

Çise Düşmüş Saçlarına

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Hakan Şuayb Erdem
61

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Çise Düşmüş Saçlarına

Çise düşmüş saçlarına… Farkında mısın,
ne kadar da çabuk geçmiş zaman?
Daha dün gibi o sokaklarda yürüdüğümüz,
yağmurun altında ıslanmaktan korkmadığımız,
küçük mutluluklarla koca bir dünyayı güzelleştirdiğimiz günler.
Ne çok şey sığdırmışız meğer farkına varmadan ömrümüze.
Şimdi dönüp baktığımda, yaşadığım yıllardan çok,
o yılların içinde bıraktığım kendimi özlüyorum.

Bazen bir akşam vakti,
pencerenin önünde oturup yağan yağmuru seyrediyorum.
İçimde tarif edemediğim bir his…
Ne tam olarak hüzün ne de mutluluk.
Sanki geçmişten bugüne yürüyen bütün hatıralarım,
birer birer gelip yanıma oturuyor.
Çocukluğum, gençliğim, ilk heyecanlarım,
uğruna sabahladığım hayallerim…
Hepsi aynı insanın içinde, birbirinden habersiz yaşamaya devam ediyor.

Çise düşmüş saçlarına…
Birkaç damla yağmurun arasında beyazlaşan tellerini görüyorum.
Ne güzel yakışmış sana geçen yıllar.
Her beyaz telinde bir yaşanmışlık,
her çizginde hayatın sessizce anlattığı bir hikâye var.
Zaman bizden bir şeyler almış belki ama yerine ne çok şey bırakmış.
Bir bakışın anlamını, bir suskunluğun derinliğini,
yan yana oturmanın bile ne büyük bir nimet olduğunu öğretmiş bize.

Eskiden insanın büyüdükçe daha çok şeye sahip olacağını sanırdım.
Oysa şimdi anlıyorum ki insan büyüdükçe, en çok küçük şeyleri özlüyormuş.
Çocukluğumda Kopardığım bir dilim ekmeğin,
bir bardak çayın, içten söylenmiş bir sözün kıymetini yıllar sonra anlıyormuş insan.

Ne tuhaf değil mi?
Bir zamanlar büyümek için sabırsızlandığımız o yıllara,
şimdi bir anlığına dönebilmek için içimizden neler geçiyor.
Kim bilir, belki de insanın en büyük özlemi geçmişe dönmek değil,
geçmişteki o temiz ve telaşsız yüreğine yeniden kavuşabilmek.

Çise düşmüş saçlarına…
Gel, biraz daha oturalım şu ağacın altına.
Bırak yağmur yağsın, insanlar geçip gitsin önümüzden.
Bugün hiçbir yere yetişmeyelim.
Hayat yeterince koşturdu bizi zaten.
Biraz da hayatın kendisini seyredelim.
Dallarından kopan yaprakları, sudaki halkaları,
yuvasına dönen kuşları…
Belki de yıllardır aradığımız huzur,
yanından fark etmeden geçtiğimiz bütün bu güzelliklerin içinde saklıydı.

Ben çok yoruldum bazı şeylerin anlamını ararken.
Nice insan tanıdım, nice söz işittim, nice yollar yürüdüm.
Bazen konuşmak isterken sustum,
bazen ağlamak isterken gülümsedim.
Kimse bilmedi içimde kaç mevsimin aynı anda yaşandığını.
İnsan her zaman yüzünde taşıyamıyor yüreğindekileri.
Bazı hüzünler var ki onları anlatmaya kelimeler değil,
ancak bir yağmurun sesi yetiyor.

Bak… Yine yağmur çiseliyor.
Çise düşmüş saçlarına, hafifçe gülümsüyorsun.
İşte tam o anda, ne geçen yıllara üzülüyorum ne de gelecekten korkuyorum.
İçimden yalnızca bir dua geçiyor:
Allah'ım, ömrümüze eklediğin yıllardan önce,
yıllarımıza kattığın güzellikler için sana şükürler olsun…
Ve ne olur, içimizdeki o çocuğu hiç büyütme.
Saçlarımıza yağmurlar çiselesede gönlümüzde birkaç bahar kalsın.
Çünkü insanın yaşı takvimlerde, ömrü ise yüreğinde saklıdır…

Hakan Şuayb Erdem
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 23:39:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!