Çırpınış Şiiri - Yorumlar

Her çerpınışta biraz daha yutuyordu bizi yalnızlık
Ve biz her defasında arayıp buluyorduk celladımızı dumanlı ve loş barlardan
Bitkin ve sarhoş fuhuş sabahlarında
Bir kez daha itiliyorduk yalnızlığın kör kuyularına
İçimizdeki vahşi hayvan biraz daha semirilip, serpiliyordu
Ağzında kanlar, parlak kocaman gözleriyle
Bir sonra ki av için daha bir usta, soysuz ve pervasızlaşıyordu