Güneşle doğarda her umudum,
Akşam karanlığındaki ayazlarda ölür.
Bir pırıltıysa içimde sevgin,
Her gün doğumunda büyür.
Bıraksam kendimi bir başına,
Gidecek sanırım yokluğunla.
İçimde varken böyle büyük bir sevda,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta