Zaman tünellerinde bir koşu tutturmuş, gider ha gideriz,
Eskiciye versek alınmaz satılmaz anılardır peşimizdeki,
Ne kar örter üzerini ne de yağmurlar yıkar,
Yeniye ulaşmak için beklerken kırılır kollar.
Beklentilerin açmazlıklarında, iki silkinme arası,
Bir dilim ekmek içine sıkıştırılmış peynir gibiyiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



