Kar yağarken avuçlarına zamanın
Gazi oluyordu mevsimler
Çırpınıyordu toprak
İğne deliklerinden besleniyordu insanlar
Bekleyerek izliyordu yaratan
İnsan Tanrı oldu dünyada
Yıkıldı putlar, dikildi paralar
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta