İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ve bir gün ikibinyedi Mayıs'ının yirmikisinde bir canlı bomba patladı Ulus'ta.
Kalpler kanadı.
İnsanlar kaldırımın kollarına düştüler.
Biriki kimsesiz simitçi de öldüler.
Nişanlı bir genç tezgahtar kız.
************
Anca şair sevdiğine ithafen dizelemiş.
Uslandırılmış bir kızgınlık var.
Kolay çakılmayan.
Hatta şair gizlenmekte.
Şiir bu noktaya gelene dek, neler yaşandı merak ettim? Yazılmamış dizelerde.
Çok güzel bir çalişma kutlarım saygılarımla
Güzel ülkemin ne Ankara'sında, ne Diyarbakır'ında ne Van'ında ne Edirne'sinde kimse vurulmasın...cinayetler işlenmesin...insanca yaşayalım...yaşamanın tadını çıkaralım...bir insan yetişmesi öyle kolay olmuyor...çeşitli duyguları çağrıştıran şiirin için kutlarım.
Recep Uslu
bu tür şiirlerde mekan bildirince daha da etkili oluyor bence. sanki attila ilhan okuyormuşum gibi geldi bir an. kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta