Cinayet Şiiri - Emrah Dursun

İleride birine kıymışlar
Yazık garibim kimse
Kalpsizin biri çıkarmış yüreğini!
Hüsrana uğramış sevda iklimi
Yazık baharlar gelmeden,
Soğuk cinayet kalmış kibrin de
Olasılık merhabaları
Kızıyorum sevgilere
Ölümlü sevgiler...

Polis çevirmiş alanı
Yaşıyor diyorlar ama nereye kadar,
Bilseydi onun için yaşar mıydı sizce.
Böyle bir durumla kim karşılaşmak ister!
Yazık, garibime yazık
Tanıdık tanımadık,
Her kez mahalde,
Çocukların gözü önünde yapılır mı?
Parkta yakalamış,
Öldüren kadınmış
Deli diyorlar.
Cesetsin üstündeki gazeteler uçuşuyor.
Sol yanından yüzü bembeyaz kesilmiş
Kırık sakalı, sonuna kadar açılmış gözleri
Güler gibi bakışları
Ben tanıyorum
Ben tanıyorum bu rahmetliyi
Faruk!
Deli faruk bu!..

Garibim
Aşığım diyordu
Onun için ölürüm diyordu
Bu kız mı almış canını?
Neden deşsin kalbini?
Cinayet sevdaları
Ölümüne aşklar
Deli âşıklar...

Polis zabıt tutuyor.
Deli kız sarıldı cesede
Ağlıyor.
İnceleyen ekip zor zapt ediyor kızı.
Salana sallana veriyorlar polise,
Polis şaşkın,
Kız deli,
Ve elinde silah,
Bir anlık dalgınlık,
Ve bir anda tetik.
Delibaşını vuruyor kız!
Yere yatanalar, etrafa kaçanlar.
Ağlayan çocuklarla.
Kan lekeleri yeşil çimenlere dağılıyor
Dünya hayatı kahır besbelli
Öbür dünya alevi saracak kalplerini
Yazık....
Uslanmaz aşk
Cinayeti.

"Sevgilim ve Hikâyeler" 12
05.04.2008
Bağcılar