Mehmet Sercan Tezcanoğlu Şiirleri - Şair ...

91

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Birkaç çingene gördüm İstanbul sularında:
Entarileri kırmızı, gülleri yaldızlı.
Dalıp gitmişlerdi denize,
En derinlere,
Yoktu o bayram neşeleri.

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Arsız, savurgan ve yalancı sen...
Sivri, inatçı ve kinci ben...
Önümüzde;
Karmaşık, çapulcu ve trajik aşkımız.
Şiir olsa!
Bu şiirler kitaplara sığmaz.

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Taşı aş ettiğim günler henüz çok taze
Siz yoktunuz o zaman
Bir tek ben vardım
Nasıl yoğurmuştum, yalnızlığı ellerimle
Mayası tutmuştu, ekmek ettim
Yalnızlığımı

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Çivisi çıkmış bu dünyanın

Hep yanlış aşklar, yanlış sevdalar.

Yanlış göğüsleri tutan, yanılmış eller.

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Sen hiç görmedin ormanları martı.
Bulutlar, yoncalar ve başka başka kuşlar vardır orada,
Yaşam acımasız bir döngüdür.
Yavrusunu beslemek için besin arayan bir güvercin;
Yem olur atmacalara,
Yem olur başka yavrulara.

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Maviydi deniz...
Sularında mavi çığlıklar atan evlatları,
Yine sütüyle besleniyordu denizin.
Gözlerim takılı kaldı havada;
Aklım bir sevdanın dikenli tellerinde...
Sen değildin!

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Sevgili Martı,
Soğuk bir şehirden yazıyorum sana bu kez.
Bulutların güneşi sakladığı,
İnsanların Ekim’i beklediği bir şehir bu.

Üşünesi sabahlarda kalkmak,

Devamını Oku
Mehmet Sercan Tezcanoğlu

Dolaşıyor hayaleti yüzyıllık yalnızlığın
Kaf dağının üstünde.
Toz kalkıyor asfalt yollardan,
Açıyor üşüyen bir çocuğun üstündeki örtüyü.
Zift kokuyor bu savaş,
Sarıyor tabakasını bir tutam tütünün

Devamını Oku