Önlük beyazı değil hastane...
Kendine mahpus etmiş günlerdir seni...
Yanında ezilmiş çimenim
Çıkmaz sesim kadere
Bir gün değil bir ay yıl oldu
Koyalı başını yastığa
Dermanın değilim ama,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta