Çıldırttı Garibanı Şiiri - Kasım Kobakçı

Talancılar türemiş, meydanlarda bir zaman,
Hazra konan zorbalar, çıldırttı garibanı.
Emek hırsızı taşmış, tükenmiş bütün vicdan,
Sömürücü tayfası, çıldırttı garibanı.
*
Tembel soytarı şimdi, İzmir'de mi kurulmuş?
Ahmet Bey'in zulmünden, yoksullar hep yorulmuş.
Arsızlık denizinde, ahlak nasıl boğulmuş,
Tuzu kuru kurnazlar, çıldırttı garibanı.
*
Ter dökmeden kazanan, asalaklar gelişmiş,
Kuruş harcamayarak, servetleri yükselmiş.
Hak ve hukuk kavramı, ayaklara serilmiş,
Riyakar madrabazlar, çıldırttı garibanı.
*
Milletin kesesinden, acımadan soyarlar,
Kendi çaba katmadan, tıka basa doyarlar.
Yosun tutan vicdanlar, kuyusunu oyarlar,
Beleşçi tufeyliler, çıldırttı garibanı.
*
Görev ifa vaktinde, tabanları yağlarlar,
Yalan dolan söyleyip, timsah gibi ağlarlar.
Menfaat noktasında, çıkarları sağlarlar,
Düzenbaz sahtekarlar, çıldırttı garibanı.
*
Üretim getirmeden, utanmadan içerler,
Çıkarsız asla durmaz, menfaati seçerler.
Halkın masum hakkını, merhametsiz biçerler,
Utanmaz yağmacılar, çıldırttı garibanı.