O uçsuz bucaksız boyutlar arasında kaybolmadan, kendini, benliğini, bendini, eneni, eneyi tekraren yakalamak, tekraren tutmak.
O boyutların içerisindeki, zihindeki bulanmış kavramları, tıpkı demirin güneşten ve havadan paslanmasını, tıpkı tahtanın güneşten ve havadan çürümesini engellemek için yeniden cilalanmak gibi…!
muammer orak
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta