Çıktı Şiiri - Hüdaverdi Öz

Uzaktan bir dev zannetiğim insan
Yanına varınca bir cüce çıktı.
Dedim...geçti kış, artık geldi nisan
Karlar yağdı, oda zemheri çıktı.

Adam gibi adam diye bildiğim
Bir bisikletmiş Mercedes bildiğim
Ayran diyerek doldurum içtiğim
Beyaz su, bize kara zehir çıktı.

Yuvarlakmış dünya epey yuvarlak
Zannediyorlar ki dünya son durak
Onlar kurnaz bizler se birer ahmak
Eski ki dostlar bize düşman çıktı.

Bilinmez insan oğlu, çiğ süt emmiş
Herkes cahil, bir tek kendisi bilmiş
Sorarım bu dünya kimlere kalmış?
Yakup bildiğim, gizli agop çıktı.

Gelen seneler arattı gideni
İnsan kılıklı getirdi akrebi
Ahlak üzerine yaptım deneyi
Kuzu bildiklerim birer kurt çıktı.

Baktım lisan da din, gönülde para
Suratlar tıraşlı kalpleri kara
Din iman diye çok var atan nara
İsimler harun gönlü karun çıktı.