1972--Osmaniye -Finike
yaşamak sibirya izbelerinde
yollar bitirmiyor zamanı
nehirler coşar ilkbaharımda
gönül sermest sığmaz kabına
ülkemin kışın gidilmez yüksek ovasından
çığ gibi geliyor trenim nehir kıyılarını yamaçları
turnaların yolunu takip eder gibi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta