yüzümün güneşlerine aldanma
gönlümün kış ayazında üşüyüverirsin
gözlerimin gökkuşağına kanma
ruhumun karanlığında kayboluverirsin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Böyle de güzel olmuş ama gönülün hep sıcak olduğuna alışmışız ya bu nedenle, sanırım tersi daha hoş olurdu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta