Çık oradan…
Zaman kalmadı artık..
O kitlenin içinde sen de sıradan olacaksın... Onlardan hiç bir farkın olmayacak.
Lütfen çık oradan..
Sana yolu göstermekten başka bir şey yapamam..
Tekamülüne müdahale edemem.
Elinden tutup çıkarmama izin yok..
Seni kimse kurtarmayacak senden başka…
Silkinip uyanman gerekiyor şimdi…
Bir sembol, bir işaret, bir ses, bir soluk, altın bir öğüt, bir tebessüm, bir mesaj bekliyorsun uyanmak için…
Bir film repliği, bir ayet, özlü bir söz bekliyorsun…
Bir İşaret bekliyorsun.. her gün, her saat, her dakika…
Halbuki işaretler sağanak gibi yağdı ve yağmaya devam ediyor üzerine... sen ise bırak işaret dilini okumayı .. alfabeyi bile çözemiyorsun... kalıplara sıkıştırdığın dünya dilini değiştir artık... Okumanı değiştir. . Şimdi bir adım at ve çık o sıkıştığın Cehennemden…
Seni sıkan şey tam da yüzleşmen gerek şey… Dünya ve dünyalık kaygılar...Anahtar kalbinde saklı...Çık dünya denen cehennemden...
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!