Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Ne korkarsın, cahil nefsim?
Rabbin gibi, hamin varken?
Takdirinde her nefesim,
Evham etme, mevlan yarken!

Minnet etme, paşa bey’e!

Ey dünyalı kardeşim dikkat eyle hasmına
Düşmanların çok ise kâfi sana”hasbüna”
Vekil etse kul rabbi o kâfidir kuluna,
Kefil olmaz o yalnız münkir, müşrik kısmına!

Her korkudan muaftır tevekküle yapışan,

Allah onu gönderdi, çok muhtaçken âlemler,
Getirdiği nur ile zail oldu elemler.

O beşere bir şahit, bir nezir ve Beşir’dir!
Maruf’u ile münker’i, cin ve inse naşirdir.

AK SEVDALAR BERİ YANDA BEKLERKEN



Ak sevdalar beri yanda beklerken
Kara sevda uymaz benim kalbime!

Sürecek mi daha çok, şu sendeki aldanış?
Arıyorsan bir çıkış; ehl-i Hakka yol danış!
Bilmiyorsan arifi ve mahrumsan maariften;
İşte sana Hak kitap, Mü’min isen; al danış!

Ne garip bir dünya ki, girmiş zıtlar iç içe.
Ne acaib rüya ki, uykuda ruhlar göçe.
Bir tarafta Anka’lar, bir tarafta ankas’lar,
anka ile ankas’ı, anke’ler nasıl seçe?

Anke bilmez ankut’u, angutluktan dem vurur,

Hikmet yitik malındır, nerde bulsan al ana!
Hayr-ı kesir verilir; bolca hikmet alana.

Hayır, kulun felahı, onun ile dol ana!
Var mevladan beşaret, sırf hayırla dolana.

Son nebiye sordular; “din-i mübin ne? ” diye,
Şanlı resul buyurdu; üç kez” nasihat! ” diye.

Bildim önce kendimi, nasihate en muhtaç,
Zira gördüm karnım tok, lakin ruhum dine aç!

Türlü nimet ve ihsan, harman olmuş şu arzda,
Keremi sonsuz olan, lütfediyor bu tarzda!

Gösteriyor dört mevsim, ikramını görene,
Görür ehl-i basiret, ondan bakar köre ne!

Açıp sana ben elimi
Arz eylerim kem halimi
Kulun kılıp şu zalimi
Affet Mevla’m suçlarımı!

Uyup heva ve hevese