Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Muhabbeti Çöpe Attı Cahiller

Muhabbeti çöpe atıp cahiller
Aşk belasın, taç yaptılar başlara
Bu yanlışa, alkış tutan gafiller

Muhabbet-i hakiki, mahkûm ise nisyana;
Kalp mecaza yapışa, idrak şaşa, his yana!
Ruh beklerken inşirah, kalp isterken itminan;
Olmaz ise tüm bunlar; kalkar insan isyana!

Muhabbetken sevgilerin anası
Nerden çıkmış aşk denilen ucube?
Hubbullahken sevmelerin en hası
Kim yüz verir bid'at olan acibe?

Münafıksın Münafık!

Taşıyorsan, üzerinde dört huyu
Münafıksın, hiç şüphesiz münafık
Onaylarsa, bu huyları her duyu
Münafıksın, hiç şüphesiz münafık!

Muntazır Ol, Hep Ecele Muntazır!

O şey sana apansızın gelmeden
Hep hazır ol, sen o şeye hep hazır!

Muntazır Ol, Ölmek İçin Muntazır!

İnsan ömrü, sonsuz değil malumun
Muntazır ol, hep ölüme muntazır!
Herkes gibi, meçhul madem ölümün

Çok büyük nimet sıhhatli akıl!
İdrakle beraber, olursa şayet.
Yoksa izanı, o gayet sakil!
Sahib-i akıla, zarardır gayet!

Nice dahiler, düşmüş dalal’e,

Muhammeddir öğretmenin en hası
İrşad etmiş büyük küçük her nası
Onu bizzat atayanken yaratan
Söyle dostum var mı bunun dahası?

Muhammed’i Takip Et!

Gideceksen, bir önderin izinden
Son peygamber, Muhammed’i takip et!
Gideceksen, bir caddenin düzünden

Hiç hesap bilmez, şu cahil nefsim!
Açıp ta okumaz, son hak kitabı.
Meczupça davranır, şuursuz hissim!
Almıyor ciddiye, ulvi hitabı!

Almıyor akılı, asla başına!