Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Koyun beni, siz bana!
Tebessüme yok mecal.
Baskı kurman insana!
Tebessüme yok mecal.

Gam yükünden bizarım,

Yüksek yerden, düşsen düşün
“Hikmet nedir acep” diye
Var hikmetin her düşüşün
Halık yere, çaldı niye?

Hiç hamletme tesadüfe

Dünyayaysa eksenin;
Azim demek zararın!
Yârin ise Hak senin;
Şu dünyadan çok karın!

Kendineyse tavafın;

Ey abesle uğraşan, bil iblise sefirsin!
Kul olmuşsun nefsine, her fiilin fücurdur.
Bol sıfırın var ama ancak solda sıfırsın!
Hak indinde unvanın; od mahkûmu facirdir.

Uçup gitti koca ömür elimden
Ne olursun affet beni ey Mevla’m!
Korkuyorum atideki halimden
Ne olursun affet beni ey Mevla’m!

Melun şeytan attı bana yemleri

Gitmek üzre şu son dinin elinden
Sen dinine mukayyet ol Allah’ım!
Herkes gayet memnun yaşar halinden
Sen dinine mukayyet ol Allah’ım!

Boca edip münderiç’e hurafe

Gülmek için pek erken!
Son gülen iyi güler.
Çok sırıtma söz derken!
Son gülen iyi güler.

Atma fazla kahkaha!

Hak kitapta münderiç; hayırlısı sözlerin,
Ona etsin teveccüh, ilk etapta gözlerin!

Tetkik edip, araştır; sor vicdana ne diyor!
Gördün mantık ve vicdan, onu tasdik ediyor.

Saymak ile tükenmez, şu nefsimin kusuru!
Esasları bırakır, tercih eder küsuru(!)

Ukba balı dururken, yeğler fani pekmezi!
Anlatsan zararını, savunur yanlış tezi!

Kimdir halkın başına, saran türlü bin derdi?
Ne yazık ki failler, hem suçludur hem güçlü!
Kim çıldırttı ümmeti, şu milleti kim gerdi?
Kimse sahip çıkmıyor, öyle ise kim suçlu?

İçki denen zıkkımı, kimdir halka içiren?