Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Bir veli bir harfe, olurmu köle?
Olursa şayet, bu mana derin.
“Ne biçim harfmiş, bu”,sen sakın deme.
Bozulur bu sırla, eski ezberin.

Mana-yi ismiyle, manasız her şey,

Her mevsimde bin sofra, serer biri zemine
Buna rağmen mucize(!) istiyorsun sen yine!

Her tarafta meyveler, ağaçlarda sallanır!
Akıl etmez şu münkir, bunlar nerden yollanır?

Alın teri göz nuru
Mal ve evlat bir fitne!
Pek çokların gururu
Mal ve evlat bir fitne!

Hayatların gayesi

Bir bulmaca şu hayat, onu doğru çözdün mü?
Yoksa çözmek yerine, karalayıp, bozdun mu?

Senin midir bu hayat, vediamı birinden?
Hâkim mi sin bu güne, varmı ümit yarından?

Kıstas olmaz kula söz;
Kal’e bakma, bak hal’e!
Hakla dolsa şayet öz;
Yansır elbet ahvale!

Cihat ŞAHİN

Kalp gözümüz amadır, tatilde kalıp gözü,
Kalpler elem mahkûmu, söylüyor nefis sözü.
Dudak güya konuşur, tıpkı figüran gibi,
Konuşan başkasıdır, dildeki suflör sözü.

Şaştı aklım hayretten, derk etmiyor hayır’ı

Halk eyledi yüce Rab; önce levh ve kalemi!
Daha sonra yarattı; on sekiz bin âlemi.

Memur kıldı yazmaya, Kadir Mevla kalemi!
O indirdi semadan, yazdı kalem, kelamı.

Kalp istiyor baki yar;
Yeri değil şu diyar!
Laf anlamaz gönül’e;
Yap Allah’ım bir ayar!

Yeryüzünde bin bir türlü sevda var
Bana onun Hak’ı gerek arkadaş!
İç karartır kara, kara sevdalar
Bana onun ak’ı gerek arkadaş!

Ne yazık ki her karınca taşımıyor kararınca,
Ona yeten on buğdayken, o topluyor yüzler adet!
Yaz girerken başlar işe, yani buğday sararınca,
Hiç bıkmadan yığar eve, ömrü olsa ebed müddet!

Hırs bürümüş gözlerini, tehlikeyi görmez kat’a!